Weblog over de geschiedenis van de familie van Egten en StruikPosts RSS Comments RSS

Print Print

Gedachten bij de vonnissen van Douwe Doekes van Echten

 gevangenis-leeuwarden Nu ik de drie complete vonnissen gepubliceerd heb is het tijd om ze even wat nader te belichten en mijn gedachtes erover op papier te zetten. Allereerst blijft bij mij de gedachte staan dat deze Douwe van Echten een tragisch leven heeft gehad. Bijna 15 jaar gevangenisstraf en op zijn 43 ste enkele maanden nadat hij vrij kwam overleden. In de tussentijd overleden zijn enige dochter en zijn vrouw. Daarnaast is er ook verbazing. Waarom vergooide hij zijn leven door deze diefstallen keer op keer te plegen? Waarom is hij zo’n hardnekkige recidivist? Slechts een dag nadat hij in 1865 tot een jaar gevangenisstraf was veroordeeld stal hij een kookkachel. Twee weken later een vensterluik en wat stof of kleding. Dit koste hem 5 jaar. Hij kon er toch op rekenen dat hij in de gaten zou worden gehouden. Waarom dan toch dat risico? Ik denk niet dat ik dit ooit te weten zal komen, maar ik zal blijven speuren naar aanwijzingen. Ook nadat hij in 1871 weer samen met zijn gezin is gaat het mis. Hij kan nog maar net vrij zijn als hij wat kleding steelt. Dit kost hem direct weer twee jaar. Als hij dan weer vrij komt is zijn vrouw inmiddels overleden en gaat hij naar Amsterdam. Daar is hij waarschijnlijk korte tijd bakkersknecht, maar ook daar gaat het na ongeveer twee jaar mis. Ik za het archief van het Amsterdamse gerechtshof bij het Noord Hollands archief gaan bekijken om te weten te komen wat precies. In het document “geheim register ontslagen gevangenen”staat dat het gaat om diefstal in een dienstbetrekking, dus tijdens zijn werk. Dit komt hem nog eens op 6 jaar en 8 maanden te staan. Enkele maanden daarna overlijdt hij in het Binnengasthuis te Amsterdam. Nog wat opmerkelijke zaken uit de vonnissen: - Douwe wordt betrapt door iemand die hij bestolen heeft. Het gaat om Pieter Hania, brugwachter te Leeuwarden. Hij ziet hem staan aan de weg bij de Vrouwenpoortsbrug. Dat is de brug in Leeuwarden vlak bij de Oldenhove. Douwe heeft een tafel getimmerd van zijn vensterluik en staat snoep te verkopen. - De kleding of stoffen die hij later uit een vrachtwagen op de Langepijp te Leeuwarden steelt is bedoeld of afkomstig voor Jan Pieter Haarsma uit Sint Anna Parochie. Een gedeelte daarvan heeft Douwe naar de bank van lening in Franeker gebracht waar hij gebruik maakte van een valse naam, Jan Sijbrens Brandsma. - In 1865 wordt hij door dezelfde rechters (en raden) veroordeeld: W. W. Buma, baron D. J. A. Harinxma thoe Slooten, G. Hiddema Jongsma en Tromp. Natuurlijk was dat een factor waardoor zijn straf zwaar uitviel. Ze hadden hem immers net enkele maanden eerder tot een jaar veroordeeld en was hij daarna gewoon doorgegaan. - Douwe heeft voor zijn tweede rechtszaak waarschijnlijk in Veenhuizen in voorarrest gezeten. Dit blijkt uit het materiaal van het bevolkingsregister. - Douwe woonde waarschijnlijk al begin 1865 in Leeuwarden. In het eerste vonnis staat dat hij op 12 mei begonnen was om bij de timmerman Pier Geerts Jansma in te breken. Uit de gegevens van het bevolkingsregister van Minnertsga bleek dat hij samen met zijn vrouw en zoon Doeke op 24 mei 1864 naar Groningen zijn vertrokken. Hopelijk dat in het Groninger bevolkingsregister nog informatie over Douwe te vinden is. - Luguber detail is ook dat in het eerste vonnis staat dat op sommige gevallen van diefstal de doodstraf stond. Dit kon zo zijn als er verzwarende omstandigheden waren. Bij Douwe wordt uitdrukkelijk gezegd dat het daar in dit geval niet om gaat. “Gelet op de geringheid des nadeels door het misdrijf toegebragt”, staat in het vonnis. Mocht ik nog meer zaken willen belichten dan zal ik dit artikel aanvullen.

13 responses so far

Comments are closed.